انسانم آرزوست...

سه‌شنبه 10 مهر‌ماه سال 1386 ساعت 21:08

مگر که مرگ رهاند مرا ز هرزگی من  

 که گریه نیز نشست این گناه مانده به دامن

حدیث شیشه و جیوه است وجنگ نور و تباهی 

  درون دوزخیم پشت این تبسم روشن

من و تلاش و تمناو ناتوانی وحسرت

منو درون پر تردید ،من و برون پر دشمن!

کنون نه زمزمه دیو و نه سفاهت گندم

مرا تلاطم طغیان کشانده در قفس تن

....

اسیر دیو درونم میان پنجه اکوان

خوشا تلالو مولا ...خوشا خروش تهمتن

                                                            کمبون   ۱۳۷۷

                                                            ناصرهمتی

 

نظرات (1)
پنج‌شنبه 12 مهر‌ماه سال 1386 ساعت 08:30
کنون نه زمزمه‌ی دیو و نه سفاهت گندم
مـرا تلاطم طغیــان کشانده در قفس تـن

این بیتش تو ذهنم تکرار میشه...

ممنون...
امتیاز: 0 0
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)

نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد