X
تبلیغات
کالج کارآفرینی تیوان

نیروانا

چهارشنبه 18 مهر‌ماه سال 1386 ساعت 13:27

                                             نیروانا

          

    تمام شب من ویک گفتگو درآیینه           ویک سکوت پر از های وهو در آیینه  

تمام  شب من و یک انتظار نافرجام            تمام شب من ویک گفتگوی ِ بی انجام

سکوت آینه را یک صدا به هم زده است        کسی درآینه خوابِ مرا به هم زده است

کسی درآینه پیداست ،شعر می خواند           مرا به خلوتِ تردید و ترس می راند

غریبه است ولی لحنی آشنا دارد                   شبح درآینه انگار حرفها دارد

 

شبح سرود: در این شب مجال دیدن نیست       برو اگرچه تورا فرصت رسیدن نیست

برو وگرنه تورا انتظار خواهد کُشت          بهار ِ چشم تورا جویبار خواهد کُشت !

شکوفه های ِ تو در چشمه سار خواهد سوخت    امیدهای تو در انتظار خواهدسوخت

تودرنهایت وهم کویرخواهی مُرد                 درامتدادشبی ناگزیرخواهی مُرد

دراین هوای سترون امید باران نیست         زمین به فکر تمنای چشمه ساران نیست

امیدبارش ازاین تیره ابر،بیهوده است          به استخاره میاندیش صبربیهوده است

امیدچشم تویک اضطرابِ وارونه است      به آسمان که فقط یک سرابِ وارونه است

                               چه نسبتی است میان لب توبافریاد

                              سکوت پیشه کن ای مردهرچه باداباد

                             صدای شعرتوراهیچکس نمی فهمد

                              مگرترانه باران  و  تازیانهء باد 

                          هزاردشت شقایق هزارجنگل سرو

                          اسیردست خزان است وآتش بیداد

                           توبازمثل همیشه غریب خواهی بود

                          کسی نشانی چشم تورانخواهد داد

                          ومن خلاصه بگویم دراین سیاهی محض

                         "زبان سرخ سرسبزمی دهدبرباد"

زبان زخم تورا تازیانه می فهمد                   کجاست آنکه توراعاشقانه می فهمد؟

تو نبض فاجعه رادرغروب می فهمی           "توازکویرگذشتی توخوب می فهمی"

کویر،نام تورا همدم عطش دیده است          کویر،اشک تورا روی گونه اش دیده است

دراین سیاهی بی حد،مجال دیدن نیست        برو اگرچه تورافرصت رسیدن نیست

"هزارفرسخ سنگین"کویردرپیش است       هزارفاصله ناگزیردرپیش است

پس از کویرعطش بی گمان سرایی هست     برای بغض غریب تو آشنایی هست

برای چشم تو امکان گریه کردن هست        ویابهانه تلخی برای مردن هست

تومی رسی به جهانی که غرق زیبایی است   به پهندشت خداگونه ای که دلتایی است

به سرزمین وسیعی که پاک وپاکیزه است      به کوههای ستبری که" بکرودوشیزه است"

تومی رسی به هبوط ازکویرتاباران            تومی رسی به بهشت ازکویرباباران

                        کسی زچشم تو خودرانهان نخواهدکرد

                        کسی تورابه عطش میهمان نخواهدکرد

                        کسی برای تنفس دراین شب دلگیر

                        تورافدای هوسهای نان نخواهدکرد

                       کسی زبان غزل رابرای کشتن تو

                       نثاردلخوشی دیگران نخواهدکرد

                       وهیچکس پس ازین گله های زخمی را

                      اسیروسوسه های شبان نخواهدکرد

                     وخاکهای ترک خورده مزارع را

                     زمین فدای غم آسمان نخواهدکرد

......

هوای آینه خاموش وخانه تاریک است          وگرگ ومیش پگاه است و صبح نزدیک است

در انتهای شب وگفتگودرآیینه                   نمانده  جز شبحی  پیش رو درآیینه ....

                                                                                               ناصرهمتی

 ۱)دریکی ازجلسات شعر دانشگاه(۱۳۷۲)به حسین مکی‌زاده تقدیم شد.

۲)اشاره‌های‌ درون گیومه وامهایی است ازاخوان و علی معلم دامغانی.

۳)نقل مضامین فقط باذکرنام وبلاگ  اخلاقی است!

۴) آرشیو (شهریور)  راازیادنبرید!

 

                      

نظرات (2)
چهارشنبه 18 مهر‌ماه سال 1386 ساعت 14:07
اگر مایلید وبلاگ شما مورد بررسی قرار گیرد
یا علاقمندید تا در بحث های ما شرکت کنید:

http://naghdeweblog.blogsky.com/

منتظر شما هستیم.
امتیاز: 0 0
چهارشنبه 18 مهر‌ماه سال 1386 ساعت 14:25
سلام. ممنونم که سر زدی. زندگی ، جنگ و دانشگاه. فقط زندگی رو دوست دارم. از این به بعد مطالبت رو دنبال می کنم.
امتیاز: 0 0
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)

نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد