X
تبلیغات
وکیل جرایم سایبری

لطفاً «کفتار» نباشید!!

دوشنبه 17 آبان‌ماه سال 1395 ساعت 11:35


خبرِ مرگِ یک روانپزشکْ یک خبر است؛ ناراحت کننده مثلِ خبرِ مرگ هر انسان دیگری اما هرچه باشد، خبر است نه بیشتر. خودکشیِ یک روانپزشک امّا خبری معمولی نیست. باور کردنِ چنین خبری، به دلایل بسیار، دشوارتر از خودکشیِ یک جرّاح، متخصص بیهوشی و یا مثلاً رادیولوژیست یا یک مهندسِ عمران است. برایِ کسانی که پدیدهٔ خودکشی را نمی شناسند - شهروندانِ عادی- مطرح شدنِ این پرسش، دور از ذهن نیست: " مگر روانپزشک هم خودکشی می کند؟" اما برای من، این سوال همان قدر عوامانه است که پرسشِ طنزآمیز امّا رایجِ "مگر دکترها هم مریض می شوند؟".

عادت کرده ام در شرایطِ منحطِ کنونی، دنبالِ همدلی نگردم. وقتی یک مسئولِ بلندپایه ی قضایی در برخورد با مواردِ تجاوز به عُنف، گریزی به ضرب المثلِ "کِرم از خودِ درخت است" می زند و صراحتاً - نه به تلویح ـ قربانی را هم در این تجربه ی وحشتناک دارای قصور می داند، از مردمِ عادی که دنبالِ سوژه های تلگرامی هستند، انتظارِ همدلی ندارم. همگان که نه امّا آن عده از مردمِ «پزشکْ ستیز» شده‌ای که تحتِ تاثیرِ رسانه‌ی ملّی! امروز دیگر پزشک را نه حکیمی محرم که چپاولگری طمّاع می بینند که بدونِ دلایل علمی جرّاحی می کند تا خارج از ضوابط به «زیر میزی»اش برسد، این خبر را هم مضمونِ جذّابِ لودگی های مجازی خواهند یافت نه مجالی برایِ فکر کردن به زندگیِ حرفه ای پزشکان و روانپزشکان. بر آنان حَرَجی نیست.

 احساسِ تنهایی ما و ندیدنِ برخوردِ همدلانه از سوی مردم، محصولِ چهار دهه علم ستیزیِ سازمان یافته و تنزّلِ شانِ علمی و اجتماعی ِ تحصیلات عالیه، تولیدِ انبوهِ پزشک، رواجِ اراجیفِ منزجر کننده تحت عنوان « طب سنتی» و خطاهای غیر قابل انکار همکاران ما است امّا موضوعِ این یادداشت نه این ها که نامه‌ای است منتسب به یک روانشناس! که مرگِ همکار روانپزشکِ ما را فرصتی برای تسویه حساب با جامعه‌ی روانپزشکی و وزارتِ بهداشت و درمان دیده است که با تکیه بر آن بتواند رواندرمانگریِ خیل عظیمی از فعالانِ عرصه ی سلامتِ روان را به چالش بکشد و زیر سوال ببرد.

در پاسخ به این نامه ی فرصت طلبانه، افکارِ فراوان و حرف های زیادی به ذهنم رسید امّا دردناک تر از همه تصورِ فلج کننده ای بود با این مضمون که انگار جنابِ دکتر روانشناس ( احتمالا متخصصِ روانشناسی! و عضو هیأت علمی فلان دانشگاه) سال ها منتظرِ خودکشی یک روانپزشک بوده اند که محملی برای عقده گشایی بیابند. امیدوارم اشتباه کرده باشم هرچند هرچه می گذرد، شواهدِ موجود به این تصورِ عذاب آور دامن می زند. 


دکتر ناصر همتی،  روانپزشک 

ایلام 

۱۷ آبان ۱۳۹۵

نظرات (1)
دوشنبه 17 آبان‌ماه سال 1395 ساعت 11:45
سلام
"احساسِ تنهایی ما و ندیدنِ برخوردِ همدلانه از سوی مردم، محصولِ چهار دهه علم ستیزیِ سازمان یافته و تنزّلِ شانِ علمی و اجتماعی ِ تحصیلات عالیه، تولیدِ انبوهِ پزشک، رواجِ اراجیفِ منزجر کننده تحت عنوان « طب سنتی» و خطاهای غیر قابل انکار همکاران ما است."
واقعا سخنی نغز و قابل تامل است.دست مریزاد.
و البته بسیار ناراحت کننده که چرا مرگ یک انسان چنین بازتاب فرصت طلبانه ای دارد...
امتیاز: 0 0
پاسخ:
سلام بر شما امیر عزیز و سپاس از لطف تان.
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)

نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد