X
تبلیغات
رایتل

هیچ

سه‌شنبه 17 اسفند‌ماه سال 1395 ساعت 13:46

کج می رود کجاوه ی خالی

روی زمینی سُست

پوک

صفحات سفید شده‌اند تمام 

نمی بینم ات و شب نیست

نمی بینی ام

رفته ایم از یاد کتاب ها

 و تیشه ها شیرازه

 رهایمان کرده است در بادی که نمی وزد

 و بارانی که نمی بارد 

کنده شده‌ایم 

نه لیلی هست و نه یومی

در جهان های موازی هم از ما 

خبری نیست 

لا یومٌ و لا نَوم 

او لیلٌ و النّهار 

عبدم ات به استسقاء و استمرار 

می تراشم ات برای نوشتن 

می نویسم ات برای تداوم 

خالی

خالی 

خلاء  


-  لیلی ادامه ی ما چند ساله شد؟ 

- چه فرقی می‌کند وقتی که نباشیم؟



دارم آزارَت می‌دهم دست خودم نیست اگر مکتوب می‌شوم روی تنه ی این سپیدار می نویسی ام سوگلی ملیحه است توبا تاب بنفشه نمی‌دهد یسرا حسرت روزهای عسرت است زینه تکه طلایی که خدا را به رگ گردن ات زیرِ  بوسه گاهِ من و دیگران در بند کرده است یک نقطه تمام نمی‌کنداین هذیان کشدااااااارتا دارَ  ام نزنم دادنزن اگردادنبودسکوت را خفه می کنم و می نویسم لالی لی لالی ل  که بدون نقطه نام ات را بیاورم و این شعر تمام نشود و من که مُرده‌ام هم از تو می نویسد 



ناصر همتی،  روانپزشک 

سیزدهم اسفند ماه ۱۳۹۵

نظرات (4)
سه‌شنبه 17 اسفند‌ماه سال 1395 ساعت 13:51
نه.... زیاد خوب نیستید....
امتیاز: 0 0
سه‌شنبه 17 اسفند‌ماه سال 1395 ساعت 13:58
خب من برم فعلا کتابخونه صفحه رو مرورگر باز گذاشتم بقیه تون رو بخونم.... صبر....
امتیاز: 0 0
سه‌شنبه 17 اسفند‌ماه سال 1395 ساعت 15:54
سلام
شما زیبا می نویسید از اون دست نوشته های زیبا که خودمون در کمال تلخی می نویسیم اما در چشم دیگران ....زیباست !شاید در نظر دیگران هم نوشته های من این طور باشه.البته تازه برگشتم بعد مدت ها.به وبلاگی که هیچ خواننده ای نداره!
امتیاز: 0 0
چهارشنبه 18 اسفند‌ماه سال 1395 ساعت 10:04
چه شیرین و دلگیر بود
امتیاز: 1 0
پاسخ:
ممنون... دلگیر مثل خودِ زندگی... زندگی ای که در اون احساس بازیچه بودن داری
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)

نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد